praca zbiorowa „Niebezpieczne kobiety”

-Nauczyłem się dwóch rzeczy. Po pierwsze, że najniebezpieczniejsze miejsce, w jakim może znaleźć się mężczyzna, jest między dwoma walczącymi kobietami. A po drugie, że bez względu na gatunek, najbardziej zawziętą płcią jest zawsze kobieta. Mężczyźni będą walczyć, aż do śmierci. Kobiety zabiorą chęć zemsty do grobu i następnie znajdą drogę powrotną.

Sherrilyn Kenyon „Piekło nie zna furii”

Reklama dźwignią handlu – jak mówi znane powiedzenie. Nie inaczej jest w przypadku tej książki. Nigdy nie przepadałem specjalnie za opowiadaniami, ale postanowiłem zaryzykować i skusić się na tą pozycję, jako, że w jej tworzeniu brało udział grono znanych i utalentowanych pisarzy, m.in. George Martin czy Brandon Sanderson. Niestety, książka nie zmieniła mojej postawy wobec opowiadań. 

Charlotte Roche „Wilgotne miejsca”

W ten sposób potwierdziłam ku uciesze ojca odwadniające działanie kawy. Matka się nie cieszy, bo jej zdaniem filiżanki na kawę nie są właściwym miejscem dla moczu.

Helen

To będzie recenzja książki z rodzaju tych, których nie czytam wiele. Krótko mówiąc – TAKIEJ książki na pewno jeszcze nie czytałam. Poniższa recenzja jest tekstem, nieodpowiednim dla osób niepełnoletnich, także prosiłabym, aby osoby, które nie ukończyły osiemnastu lat, zakończyły czytanie w tym miejscu. Nie polecam też zabierać się za lekturę osobom bardzo wrażliwym i delikatnym, a także tym... które lubią jeść podczas czytania. Musicie wybaczyć mi nieodpowiednie słowa, które znajda się w przytoczonych cytatach. Kto się odważy – zapraszam na recenzję  jednej z najbardziej kontrowersyjnych książek, jakie zapewne pojawią się w „dorobku” moich omówień.

C. W. Ceram „Bogowie, groby, uczeni. Tajemnice archeologii”

Żeby nauczyć się pokory, ludzkość nie musi kierować wzroku na rozgwieżdżone niebo. Wystarczy spojrzeć na dawne kultury, które istniały przed tysiącami lat, znalazły się u szczytu potęgi i wielkości, a potem przeminęły.

C. W. Ceram „Bogowie, groby, uczeni. Tajemnice archeologii”

Od samego dzieciństwa byłem oczarowany starożytnymi cywilizacjami (zwłaszcza Egiptem). Ich majestatem, potęgą, wysoko rozwiniętą kulturą oraz nauką. W życiu przeczytałem już bardzo wiele na ich temat. Jednak zawsze to było książki, albo infantylne (pisane raczej pod dzieci lub dla laików), albo przesycone naukową terminologią, gdzie po dziesięciu stronach, człowiek miał już dość. Z bardzo mieszanymi uczuciami podszedłem do tej lektury. Jest ona reklamowana jako najlepsza książka o archeologii jaka kiedykolwiek powstała, co już mnie zniechęciło, jako, że nigdy nie wierzę w takie komercyjne opisy. Jednak bardzo się pomyliłem i wielkie okazało się moje zdumienie gdy zagłębiłem się w książkę...